elis-header-230982
cropped-864x486.jpg

Tijd voor een nieuw hoofdstuk

Ongeveer 20 jaar geleden wilde ik net als mijn vader graag mountainbiken. Samen fietsten we door de bossen in Eerbeek en bouwden we zelf parcoursen waar we konden crossen en vies worden. Helaas was ik destijds te jong om wedstrijden te mogen rijden.

18 jaar geleden begon ik als klein meisje op een BMX fiets in Apeldoorn mijn rondjes te fietsen. Meteen was ik verkocht aan deze sport.
17 jaar geleden werd ik voor het eerst Europees kampioen in het modderige Esselbach.
16 jaar geleden werd ik voor het eerst Wereldkampioen meisjes 9 jaar, in Perth Australië.
Daarop volgde nog eens 8 Europese titels en 7 wereld titels. Wat een geweldige herinneringen heb ik aan deze sport overgehouden.

8 jaar geleden koos ik voor de switch van de BMX-fiets naar de baan-fiets.
De BMX sport werd me te gevaarlijk en het lukte me niet om me over de angst van het springen heen te zetten. Mijn aller eerste wedstrijd in het baanwielrennen was het Europees kampioenschap voor Junioren in Anadia Portugal. Ik weet nog goed dat ik niet eens wist hoe ik op een roller moest fietsen. Ik behaalde hier een bronzen medaille op de 500m en het balletje ging rollen. Dit bracht mijn resultaten naar:

15 Nederlandse medailles
28 Europese medailles
4 Wereld medailles
1 wereldbeker overwinning
En de allerbelangrijkste, mijn: gouden Olympische medaille!

Het is nu tijd om dit hoofdstuk te sluiten en met opgeheven hoofd afscheid te nemen.
Ik heb geen plezier meer in wat ik doe en ik mis de noodzakelijke motivatie om op topniveau te presteren. Op zo’n moment moet je eerlijk tegen jezelf zijn en de knoop doorhakken. En wat was dit verdomd moeilijk zeg! Het is nu tijd om aan een nieuw hoofdstuk te beginnen en we gaan kijken wat dit me gaat brengen!

Ik wil iedereen bedanken voor alle support en steun de afgelopen jaren.

Liefs Elis

Goud op de Keirin!

Deel dit bericht: