TEKST LISA HISSINK BEELD NEELTJE KLEIJN
Bron: Helden Magazine

Veel Nederlandse sporters gebruiken Papendal als thuisbasis. Helden gaat langs bij de Papendalgangers. In deel 13: olympisch kampioen Elis Ligtlee, ook wel de ‘reuzin van de keirin’ genoemd. Net als in de mythe wordt de reuzin gevreesd om haar enorme kracht.

Goud. Een verassing, zo schreven de media.

Zeven maanden voor haar olympische titel kwam Elis ­tijdens de Zesdaagse in Ahoy ernstig ten val op de sprint, samen met de Britse Victoria Williamson. “Ik weet niet wat er is gebeurd, het is één zwart gat. Het enige wat ik nog weet is het moment waarop we de laatste bocht uitkwamen. Ik reed beneden, Williamson boven. We reden heel dicht langs elkaar en ineens zaten onze sturen in elkaar. Vanaf dat moment weet ik niks meer.” Ze lagen allebei roerloos op de baan en er was veel bloed te zien. Terwijl Elis naar de EHBO-kamer en later het ziekenhuis werd gebracht, werd de Britse met loeiende sirenes afgevoerd en werd gevreesd voor de gevolgen. Elis kwam er met een hersenschudding en enkele kneuzingen vanaf, Williamson liep een gebroken bekken en beschadigde rugwervels op. Eenmaal thuis ­vertelden Elis’ ouders wat er was gebeurd. “Wat erg, dacht ik onophoudelijk.” Op social media stroomden de beschuldigingen binnen. Mensen schreven: ‘Als Elis niet kan winnen, gaat ze maar duwen.’ En: ‘De licentie van Elis moeten ze intrekken.’ “Ik ging twijfelen, vroeg me af: was het echt mijn schuld? Met ­collega Shanne Braspennincx ben ik toen naar het ziekenhuis gegaan om Williamson op te zoeken. Zij zei meteen: ‘Het is niet jouw schuld, it’s part of the game.’ De valpartij heb ik nooit meer teruggekeken.” Na haar gouden race kreeg Elis honderden berichtjes van vrienden, fans en familie. Ook een van Williamson. “Ze zei dat ze me het enorm gunde. Vond ik zo bijzonder. Dat was het mooiste en ­belangrijkste bericht na m’n olympische titel. We hebben nog steeds contact, ze gaat binnenkort trouwen. Ik hoop dat ze ooit weer gaat fietsen.”

De valpartij had in Rio geen impact meer op Elis, maar bij de WK in maart, de generale repetitie voor de Spelen, was dat anders.

Haar fysieke ­gesteldheid liet te wensen over. Ook mentaal zat het niet lekker. Haar vader merkte dat en stelde voor om eens met wielrenner Maarten Tjallingii te praten. Het klikte en Maarten besloot Elis op mentaal vlak te coachen. “Ik was negatief. Als iets één keer niet lukte, dacht ik dat het nooit goed zou gaan. Ik kreeg veel opdrachten, inzichten en we bespraken verschillende scenario’s voor de Spelen. Ik heb een gelukshartje, dat had ik al toen ik op m’n negende wereldkampioen BMX werd. Heb het altijd bij me. Ik stop het voor de wedstrijd onder het broekspijpje van mijn snelpak. Maarten vroeg: ‘Wat als je dat hartje kwijt bent?’ Ik raakte in paniek, want ik had geen idee wat ik dan moest doen. Hij zei: ‘Het grootste hart zit bij jezelf, je hebt dat ding niet nodig. Het moet vanuit jezelf komen.’ Tijdens de kwalificatie van de sprint in Rio lag mijn hartje nog in de kleedkamer. Ik raakte niet in de stress, maar vertrouwde op mezelf.”

Ook met haar blessure kan Elis nu beter omgaan.

Ze baalt, maar laat haar hoofd niet hangen. Waar Elis normaal gesproken met een halter van 150 kilo squat, volgt ze nu een alternatieve training op Papendal. Ze kan niet wachten om weer aan de echte krachtoefeningen te beginnen. “Ik ben heel groot vergeleken met andere wielrensters. Als ik tweede ben en ik sta op het podium ben ik nog steeds net zo groot als degene op plek één. Of dat mijn kracht is? Ik weet het niet. Als je kleiner bent, ben je weer aerodynamischer. Maar ik heb wel een zwaar verzet nodig, dan kan ik stompen. Ik ben vooral heel sterk, kan nog veel winst halen als ik tactischer en technischer ga rijden.” Krachtig oogt Elis zeker: ze is 1,85 meter en weegt 90 kilo. Zo’n groot postuur is niet altijd leuk. “Ik voel me niet heel vrouwelijk, mijn benen zijn erg groot. Ik kan geen normale broeken aan. Maar ik voel me door andere dingen vrouwelijk; ik laat elke vier weken mijn nagels doen en houd van jurkjes. Ach, alles voor de sport.”

Verder lezen?

Het volledige interview is te lezen in de laatste Helden Magazine, editie van december! Bedankt heldenonline.nl.