Home Sweet Home! Na drie weken trainingskamp in Portugal ben ik weer terug in het regenachtige Nederland. Ook al was het weer in Portugal niet altijd top, toch een stuk beter dan hier op dit moment in Nederland :).
Door mijn blessure ben ik een hele lange tijd niet in staat geweest om te trainen. Het trainingskamp was eigenlijk het eerste echte moment dat ik bijna volledig met het team kon meedraaien. Heel fijn om weer terug te zijn.
Het trainingskamp was voor mijn gevoel erg positief. Ik ging niet erg fit naar het trainingskamp toe maar ben er wel een stuk fitter uitgekomen. Dit is niet alleen mijn gevoel, maar werd ook bevestigd door de verschillende metingen die we tijdens het trainingskamp hebben gedaan. Elke ochtend hebben we door middel van een test mijn ochtend pols gemeten. Gedurende het kamp werd deze steeds beter. Dit betekend simpel gezegd dat ik steeds fitter ben geworden.
Ondanks dat ik een baanwielrenster ben heb ik tijdens het trainingskamp vele uren en kilometers op de weg gemaakt. Natuurlijk heb ik ook krachttrainingen gedaan en heb ik de baan ook gezien, maar in deze fase van mijn trainingen zijn juist de duurtrainingen op de weg belangrijk om fit te worden. Nu ik in Nederland terug ben mag ik gelukkig weer het normale kracht schema oppakken.
Als ik terugkijk op het trainingskamp ben ik super blij dat mijn knie het zo goed heeft gehouden. Ik ben weggegaan van het trainingskamp zonder dat ik last heb van mijn knie. Dat is toch wel een heel goed gevoel. Tijdens de krachttrainingen kon ik weer de normale squat hoek van 90 graden halen wat na mijn blessure nog niet eerder mocht. Ook qua kilo’s in het krachthonk begint het er steeds meer op te lijken.
Tijdens het fietsen heb ik geen last gehad. Hierbij moet ik wel vermelden dat ik veel op lichte verzetten heb gefietst, maar het gevaar is nou eenmaal om op zware verzetten de knie weer te snel te overbelasten. Op de weg heb ik tijdens het fietsen ook niets gemerkt qua irritaties. Eigenlijk alleen maar goede berichten. Ik heb eindelijk weer lekker mijn ding kunnen doen.
Het leukste aan het trainingskamp vond ik het om mezelf weer steeds fitter te zien worden. Een heerlijk gevoel om steeds meer aan te kunnen. Het minst leuk was het om af en toe toch nog niet volledig mee te draaien met de groep. Baalmomentjes! Maar juist dan is het belangrijk om aan jezelf te denken en te realiseren dat rustiger aan doen op dit moment het beste voor jezelf is.
Vanaf nu gaan we de trainingen in Apeldoorn weer oppakken. In maart heb ik wedstrijden in Nederland en België maar het vizier gaat vooral op het WK in Hong Kong. We zetten het harde werk door om het WK in april te halen!
